نمی دانم چرا اینروزها وب نوشته هایم که ثبت کرده  و حتی پیام مدیریت مبنی بر ثبت و بازسازی مطلب به چشم می آید اما باز هم در صفحات وبلاگم عکسهایی که از ارد شرکا استاد خوبم و اساتید و مهربانان و بانیان فرهنگ و هنر این مرز و بوم  استاد سیامک بهروز و فریبا ملکی و مهری بلوری و پروانه رضایی با آن کار بزرگشان گذاشته بودم به همراه چند مطلب و خبر  در وبلاگم به چشم نم خورد و اصلا در جایی ثبت نشده است. می دانم که ذلاگفا رسالتش ضد سانسور است و حفظ آرشیو و سرور خود. اما این اساتید که با دیگر هنر مندان و قطعه شعری که در وب گذاشتم آنهم برای چندمین بار باز هم در وبلاگ مشاهده نمی شود و تنضیمات و تعداد پستها خودش تغییر می کند و با وجود رفتن مجدد به مدیریت تنظیمها و درست کردن آنها باز هم از ۵ تا ۱۰ متغیر است و کدهای موسیقی و عکس هم تبدیل نمی شود. این اساتید و دوستان را بانیان درست هنر نامیدم به این دلیل که با وجود کم لطفی ها و همینطور برخورد حذفی با آنها و آثارشان یاز هم به عشق خاک وطن سرمه می کنند و از هر  جای این دنیا قلبشان می طپد برای خاک و سرزمین و هنر و هنرمندانش و با وجود سختی کار باز هم همینان بودند که همیشه طبق معمول این سالها بهترین خبرها و هم راهنمائیها وب نویسان را ترغیب به شناخت عناصر درست و غلط کرده اند و باز همینان بودند که با وجود اینکه همه کار بسیار دارند روشنگریهاشان در امور هنری فرهنگی اجنماعی و موارد سیاسی که به هنر و هنرمند و فرهنگ ایرانی مربوط باشد بسیج عمومی راه می اندازند و هم اینام اساتیدمان بودند که ما هم حرفهایشان و درسهایشان را به شاگردانمان می گوییم تا آنها که جوهره اش را دارند استاد شرکا و بهروز و فریبا و پروانه و مهری و... باشند.

جریانات را درست رفته و شناخته اند و گفته اند و هیچگاه گول نخوردند و حزبی گرائی نکردند در ارائه نظرات و آثارشان و اندیشه و گرایشات سیاسیشان را نه که از تزس چو هنر منان مثل اینان درست راه پیموده ترسی ندارد از نوشتن شعری که باید نوشته شود و اگر هنرمند واقعی بخواهد جلویش را به عمد بگیرد  اثر تاب نمی آورد و اندبشه خود اثر می شود و اثر مانیفستی برای خوب نگاه کردن و دل دادن.

آری نه از ترس است بلکه از اینکه هنرجو و یا مخاطب عام بیهوده انگاری نکند و رسانه ها با پس و پیش کردن چند کلمه و جمله که گاهی اصلا به چشم نمی اید از دهان این اساتید که لاجرم مریدانشان همه یک صدا قلمند و قلم می تواند چه کارها بکند و نکند.

من در پستهای آخرم که شرح دادم ضمن اعلام دوباره و دعوت عموم به مبارزه درست در مقابل اربابان جراید بیشمار در مقابل جراید بی طرف انگشت شمار به تشکر از این اساتید و چاپ و گذاشتن عکسشان و مطالبی از سایت ۱۰۰ وبلاگ و ارد بزرگ با ذکر منبع و ترغیب و آگاهی دادن به همفکرانم حاوی چند خبر خوب بودم که اصلا نیست.

خبر : من از آنجا که بعد از اینکه وارد وطن شدم و درسم را تمام کردم اما جلوی نامم نمی نوشتم دکتر از چندی پیش این کار را به دلایلی انجام دادم که اتبته اول بار به وسیله ی همکار و دوست خوب و هم رشته ام در ایران و کالج پادووا و همینطور فرانسه که بعد از مراجهت هم هر دو در مطبوعاتی کار می کردیم و با مجوز زسمی برای چند خبر گزاری هنری موضوع و مطالب هنری ایران را می فرستادیم یعنی پانته آی عزیز نوشته و پس از قانع کردن منطقی ایشان در من تصمیم گرفتم اجازه دهم تایپیست و.. این کلمه را که در کلمه استوار نیست و نه ارزش یلکه به عمل کردن پیشوند یا پسوند نامم کند.

اما...نه مطالب و نه عکسها و نه توضیحات حقیر مبنی بر قانع شدن از طرف پانته آ را که جمله ثبت و باز سازی شد را دیدم چندین پستم/آرشیوم/و تعداد پسنها در صفحه اول و عوض کردن اصافه کردن  و ادیت عکسهای خودم ...مدیریت سایت کمکم کنید و یک توضیح مبنی بر این تغییرات بدون دستکاری.و..

سکوت(دکتر سهیل خلیل پور) و دکتر پانته آ ...(ترجمه و تاریخ ادبیات و ادبیات فرانسه)

دادند.من هم می خواستم امروز این کار را انجام دهم. اما باید وبلاگم را به اعتراض و اعتصاب بنشانم.از دوستان و همه وبهایی که امروز سر زدم و نظر دادم برای بد قولی خصوصا دستم به آسمان نمی رسد و حامد معذرت می خواهم. اول اینکه سالگرد استاد بزرگ احمد شاملو نزدیک است و من خواه نا خواه طبق ارادتی که به استاد دارم همان قطعه شعر را که در نظر وب دستم به.. گذاشتم و ایشان مرا شزمنده کردند و کل مطلب را که ۳ پست نظر بود در وب گذاشتند و من هم..اما.. باید این قطعه را فقط بنویسم و بعد کل همان مطلب عزیزان را.

اما باز هم یک موضوع که تازگی ندارد و من نمی توانم راحت بنشینم و کاری نکنم.

استاد بزگ خدای کاریکاتور ایران و جهان استاد خوبم که درسها از وی آموختم را عده ای سازمان یافته و معلوم اتحال به صورت گروهی هک کردند و وب سایت ایشان را که مدتی تعطیل بود با همین عنوان یعنی ایتاد بزرگ ارد شرکا خدای کاریکاتور و یگانه کاریکاتوریست برتر جهان باز نمودند و با گذاشتن لینکهای مستهجن چهره مردمی و جهانی استاد را چند روزی است که تخریب و تزوز شخصیتی کردند.اتبته اهل هنر و ادب و همینطور عده ای آگاه موضوع را فهمیدند.من که همراه با خنده از این کار که شاید چند روزی مردم عامی را فریب دهد اشک می ریختم و دلم برای همه هنرمندان و ادیبان و اساتید و حتی ره پویانی چو خود دلم سوخت.آخر با چه زبانی بگوییم باور کنید ما از هنر نان نمی خوریم و به عشق عمر را در این راه و با این الگوها پیمودیم. هنرمند آخر در این مملکت چه کند.کاری به ستارگان و چهرهای .. ندارم.

اما وقتی دیدم خونم به جوش آ«د و سریعا به وب بزرگ هنرمندان رفتم و بیانیه و امظائ خود را ثبت کردم.با وجود تهدیدهای فراوان این گروه مبنی بر هک کردن وبلاگ و آی دی و ای میل و حتی سیستم و تخریب آن با وجود اینکه برای انجام کارهای شخصی مستند و یا.. برای میکس و تنظیم  و ضبط خانگی صدا یک سیستم نو جمع کردم که با وجود خرید قطعه از دبی و بستن آن توسط خودم ۱۶۰۰۰۰۰۰ پرداختم هزاران رایانه را و جان را ارزشی نمیبینم در مقابل دفاع از یک هنرمند مظلوم و یگانه.محل امضائ و بیانیه ها را ببینید تا بفهمید.اگر رفتید از ۱۰۰ درصد امضائ کنندگان۹۰ درصد  از بلاگفا هستند.

از مدیریت بلاگفا تقاضاذ می کنم چاره ای بیاندیشند تا وبها و سیستم دوستان به راحتی هک نشوند.

 از اینرو پس از امضا این وب را به نشان اعتراض تا چند روز میبندم  فقط برای روشنگری سری می زنم و

دیگر : بدرود

(استاد با تو خواهیم ماند. تا آخر)  سکوت.