بنام حق
نامه اي براي امشب
امشب! درد کشنده! خواب زدگی و ناآگاهـی؛ غفلت و بی خبریست!
امشب! درد پنهان جامعه اینست!
که توده خاموش مردم؛ زبان پیچیده و نامفهوم، روشنفکران و نخبگان موجود را نمی فهمند؛ و نخبگان و روشنفکران مدعی تحول و اصلاحـات، با توجـه به آموخته های خود؛ وابسته به رابطه و قدرت، خیره به تازیانه و نان و شیرینی، شتاب زده و ناشیانه، در راه ناهموار سیاست گام بر می دارند؛ و بدون شناخت موقعیت و نیاز مردم و خواست جامعه؛ ازسیاست و حزب برای مردمی می گویند؛ که مشارکتی درسیاست نداشته؛ سیاست امشب را نمی فهمند؛ سیاست بازان را آنگونه که نیستند؛ می بینند. سیاستمداران را آنگونه که هستند؛ نمی شناسند. و ازحزب بازی سیاست بازان؛ حزب سازی فرصت طلبان؛ و بازی بی قاعده احزاب رابطه گرا و منفعت طلب؛ سرخورده، متنفر، و گریزانند.
نخبگان و روشنفکران اصلاحگرا؛ قبل ازتفکر و اقدام برای شروع هر گونه حرکت اصلاحی، ابتدا می بایست؛ نوع نگرش و گویش زبان و شیوه نگارش و روش مطالعه و تفکر خود را اصلاح کنند.
اگر روشنفکران ونخبگان تحلیل گر سیاسی؛ با چشم باز وبدون غرور و خودخواهی؛ جای خود را به روشنفکران و نخبگان متفکر اجتماعـی بدهنـد؛ و پنجـره هـای مختلف سیاسـی، برای بازشدن پنجره های اجتماعی بسته شود؛ می توان تا حدی به آینده امیدوار بود و شد.
آینده ای روشن و زیبا، در فضایی باز و بدون پنجره؛ آنچنان که روشنفکران و نخبگان سیاسی، امشب! می خواهند؛ و بیداران در جستجوی آن هستند. فردایی! با پنجره های بی پنجره!
امشب! بخاطر ايران و ايراني! نامه اي براي امشب! را بخوان!

نویسنده ی متن:شوق/ اینجا ایران است وبلاگ ایران دکتر سهیل خلیل پور

بنده برای اینکه شکستهای روشنفکری ایران و همینطور روابط دیپلماسی ایران را تجزیه و تحلیل کنم و از نگاه و دید خودم یعنی ادبیات که در این رشته فعال بودم و تحصیلکردم به پدیده های نظریه پرداری نوین و نقش هنر و ادبیات در سیاست و آشنائی با ادبیات و قشریگری در ادبیلت و حتی هنر و از دید هنر و هنر مند و ادبیات و سپردن ادبیات مهم به کشورهای دیگر این وبلاگ را باز کردم به ابن نتیجه رسیدم که کشورم هنوز آمادگی شنیدن و درک مبانی نظری مهم را ندارد و از نظر مخاظب احتیاج به یک آگاهی اولیه داریم که مخاطب ما ندارد.(مخاطب عام)من برای عده ای خاص نمی نویسم که اگر چنین بود فکر می کنم مخاطب من در سراسر ایران از ۳۰۰۰ نفر به زور بالاتر می رفت.این حرف نه از خود بزرگبینی است و نه از حماقت من.بلکه از اینجاست که من هنوز پس از چند سال که از اتمام تحصیلم می گذرد نتوانستم درست درد مردمم را ببینکم.وبلاگی که زیر این لینک است.اعتیاد و ازدواج رابه خوبی بررسی کرده است.

به این جهت علا وه بر نوشتن و آگاهی دادن سیاسی درست و استفاده درست از دایره واژگان هر موردی و معرفی روشنفکران بزرگ هر جامعه ای به مسائل دیگری هم می پردازم که این بار برای ساختن مجموعه ی نامهای وبهای خانم ابراهیم زاده با هم تعامل فرهنگی ایجاد خواهیم کرد.

فراخوانی که سرکار خانم نسرین ابراهیم زاده در وبلاگشان گذاشتند و من هم برای اینکه همه این فراخوان را ببینند تا با نظرات خود یاری دهنده ما باشند در وبلاگم آن را کپی می کنم این است:      ................فراخوان .................................................................

من در هنگام انتخابات در ایران نبودم.اما خبرهای معمول و دروغین بسیاری از شبکه ها را می دیدم.چند شبکه در مقابل آنهمه شبکه فارسی زبان که از بزرگترین شبکه های دنیا مثل بی بی سی و خبر گذاریهای دیگر و غول رسانه ها.مگر بازتاب رسانه های صمعی و بصری ایران در میان آنهمه هیاهو و خبرهای کذب و همینطور شبکه های فارسی زبانی که با بخشهای خارجی مثل دویچه وله و رویتر به روی آنتن می روند چقدر است؟تازه چه کسی در خارج از ایران و بدتر اینکه خود هم خارجی باشد از بی بی سی و رویتر و  و و و می گذرد و به بخش انگلیش جام جم نگاه می کند؟کدام خبرها را می پذیرند؟حتما برایتان مهم است که وجه خارجی ایران حفظ شود و شما بتوانید در میادین بین امللی و در کنفرانسهای بزرگ خودی نشان دهید.با چند حرکت بسیار کودکانه در حساس ترین مقطع اعتباری ایران در دنیا آیا شما برایتان مهم نیست که سرنوشت کشور و آینده ی ایران در گرو همین روابط دیپلماسی و رفتن از پله های دیپلماسی و رسیدن ایران به چشم اندازی که حرفش را می زنید و زده شده است بستگی دارد. س چرا کاری نمی کنید؟ آقای خاتمی که با آن همه شعار و وعده آمدند و دو دوره بر همین کرسی تکیه زدند آیا توانستند از خود ایشان هم می پرسیم.

همان زمان برای انتخابات شعارهائی داده می شد که آگاهان می دانستند در کشوری که بیشترین قشر آن را جوانان بین ۱۳ تا ۳۰ تشکیل می دهند بسیار خطرناک است.

آدند و رای دادند و آقای خاتمب هم با چند سخنرانی پر شور آنها را تشنه تر کردند.مواردی را که قول همکاریش را به میلیونها جوان دادند چه شد؟لابد می پرسید اینها به من چه ربطی دارد.آقای رئیس جمهور چشم دنیا الان به ایران است.و اینکه موردی و مشکلی را ببینند و بزرگ کنند.چرا اجازه می دهید که نام ایران به خاطر یک اشتباه خراب شود و اذهان عمومی به آژانس و آمریکا و انگلیس حق بدهند.؟حالا که نظریه پردازان ما در دنیا رقیب می طلبند چرا اجازه ی مناظره نمی دهید؟حالا که آقای رحیم پور ازعدی در چند تریبون شفاف هم نظریه پردازان و روشنفکران بزرگ حال و هم شاگردان به نام مارکس و هگل و سارتر را به مناظره میخوانند و جوابی نمی آید چرا این پیروزی کوچک و شاید بسیار بزرگ را تریبون نمی کنید.مگر بازتاب رسانه های شما چقدر است و آ شبکه های تمسخر آمیزی که من به عنوان یک ایرانی در فرانسه و ایتالی فقط برای خنده نگاه می کردم و اما می دانستم دستهای چه کشورهائی در پشت کار است و حمایت مالی چه گروهکها و کشورهائی.برای کسی که می خواهد یک شبه با نیروی اهورائی خویش ایران را بگیرد و با هلی کوپتر هم می آید و بعد می خواند و می رقصد و به منتقد فحش می دهد.آخر

س چرا سایتها و رسانه های اینترنتی را که امروزه بیشترین حجم رسانه ای مخاطب دار را در همه ی دنیا شما در اینجا می بندید و اجازه می دهید که زود فیلتر شود اگر نقدی بود.مگر هیچکدام از ما برای کشورمان جز آرزوی سربلندی و افتخار و برای ملتمان و ملتهای دیگر آزادی و رفاه  اقتصادی را خواستاریم.کاری به جاسوس و کسانی که سرشان در آخور بیگانه است ندارم.با وبهائی که شخصی و در محیطهای رسمی ایرانی نوشته می شوند چه؟من کاری به سایتهای مستهجن ندارم. اما وقتی عده ای می آیند و سایت یکی از بزرگترین شخصیتهای هنری ایران را که افتخار همه ی ملت است و مردمی ترین هنرمند دنیاست و آثار طنز آرائی ایشان همیشه خاری بوده بر چشم دشمنان وطن چرا کاری نمی کنید و به جای حمایت از ""استاد بزرگ ارد شرکا""" که همه ی دنیا ایشان را می شناسند و تمام جشنواره ها و فستیوالهای معتبر دنیا را درو می کند به نام ایران. چرا وقتی که اینهمه وبلاگ نویس و اینهمه امضائ در بیانیه ی محکوم کردن و اهانت کردن به ایشان را می بینید حرفی نمی زنید و یا دستور نمی دهید که دشمنان ایشان را که به صورت کاملا حرفه ای مشغول هک کردن و گذاشتن لینکهای مستهجن و مبتذل در سایتها و وبلاگهای دوستداران ایشان هستند را زودتر شناسائی کنند و خبرگان انفورماتیک و این علم را که الان هم برای اینکه ایران عضو ناظر تجارت جهانی شده و فردا هم به امید یکی از قطبهای بزرگ دنیا باید یک مدیریت واحد انفورماتیک و علوم مربوطه برای نوشتن نسخه های بومی سیستمهای عامل تحت مایکروسافت و سایر مبانی این کار را که اگر اینگونه بماند بسیار خطرناک خواهد شد دعوت نمی کنید تا همین دوستان جوان و بسیار دانشمند ایرانی دست به کار شوند.مگر ما چند """ارد شرکا"""داریم.

خوب می آیند و در وبلاگی به نام من هر حرفی دلشان می حخواهد می زنند و فحش و دشنام و تهدید و غیره و فردا دوستی وارد می شود و می گوید آیا این حرفها و این لینکها مربوط به دکتر خلیل پور است(من کمترین).

سوژه  سوژه    سوژه    .آری آقای رئیس جمهور سوژچ.حالا هم که آوقت از آنطرف دنیا وقتی که هر دم دلمان برای وطن می طپید سوژه شدن دخترهای کشورم را می دیدم و فریاد می زدیم آی آقائی که می آئی و این حرکات را انجام می دهی نه .

یا آقای خاتمی گاماس گاماس.آزادی حق هر ملتی است.اما اگر در کشوری که لباس پوشیدنش هم قاعده های خاص دارد و جرم است شعارهای اینگونه به بی راهه نمی برد جوانی را که دیگر به تنگ آمده از هر ایست بازرسی.و اینکه شاهد همین عکسها و صد برابر بدتر از اینها در خیابان باشی.آیا جوان از هر چه که به ... بیزار نمی شود؟

در همه جای دنیا رسم است که مردم از کستنی که شهرت دارند خوششان می آید و یا حتی اگر بدشان هم بیاید هنگام دیدن همان شخص دوست داشته باشند عکسی و امضائی از خواننده ی دارای شهرت و یا هنرپیشه وووو داشته باشند.

اما در ایران اگر یک دختر خانم که در جزیره ی کیش مشخص نیست که ایرانی است یا خارجی و در هتلی که گروهی معروف و شخصی معروف برنامه دارند و فیلم همان خواننده یا نوازنده مشهور که  حالا بازیگر هم شده تقاضای عکس کند و ایشان قبول کنند و عکس در تمام رسانه ها بیاید و شرح مفصلی هم از داستانهای خیالی را زیر نویسش کنند و چند روز بعد هم هنر مند را ممنوع الکار.

حالا شما باید کاری بکنید که رسانه های اینترنتی که آگاهی دهنده هستند و روشن نگاه می کنند و به کمک فکری جوانان در تجزیه و تحلیل مناسب و درست موارد می ایند و به گونه ای هم باید بیایند که جوان و نوجوان را از جنس و نسل خود بداند و آنگاه به کمک فکری آن برود به جای تشویق عده ای بیایند و به جرم زیر پا گذاشتن ارزشها آنها را در اذهان خراب کنند و کسی به داد نرسد.آقای رئیس جمهور آنگاه که ما می گفتیم آقا شعار نده که جوان از تو عمل می خواهد و یا ای جوان خوب بنگر و انتخاب کن چرا که اول باید ببینی مملتی که در آن هستی در قانونش هم قانون مدنی و هم قانون عرفی و شارع مقدس.و بعد به شعار گوش کن و قبول کن که می شود یا نمی شود ما را خائن می خواندند و آنگاه که می گفتیم گاماس گاماس باز هم ملت می گفتند این نمی خواهد آزادی مشروع به جوان برسد آیا کسی جز ناسزا و تهدید کاری کرد؟حالا هم داریم چوب همان را می خوریم.آری عده ای شعار دادند و عده ای ذیرفتند.

حالا هم عمل می کنند و کتک می خورند.و شخصی که مدام در این شهر سوژه میبیند که سوژه نام گرفت و الا که اصلا هم سوژه نیست و باید نشست و گریه کرد به حماقت بعضیها که این اعمال را انجام می دهند و آنهم در خیابان و نام کشور و پلیس و همه و همه را خراب می کنند با این کارشان به من شما و همه ضرر میزنند.

آقای رئیس جمهور دختران ما در خیابان اینگونه تحقیر می شوند و اما هیچ کس کاری به کار آنهائی که خانه فساد دارند و آنهائی که به راحتی در همه یمحلات و پارکها انواع مواد مخدر را به جوان می دهد کاری نداردو اگر یک مهمانی کوچک تولد رل بگیرند خبرش به گوش همه کشورها می رسد و اینقدر در این موارد زیاده روی می کند که جوان می گوید بی صرو صدا مواد مصرف می کنم.بی صر و صدا در اتاقم دوست می نشینم و....

سخت گرفتید شکست روشنفکری بود

جمله ها و واژه های هم ترلز با آزادی دزست را به جرم غربی بودن تحویل دادید و رد کردید در صورتی که زبان دنیا این زبان انگلیسی است و این یک شکست روشنفکری بود.

هنذمندان ما را با بدترین شرایط منزوی کردید که این بزرگترین شکست روشنفکری بود.

آدید و انواع شعارها را به ملت دادید(آقای خاتمی)و این شکست روشنفکری بود.

در خیابان هر کس با یک کارت جلوی هرکس دیگر را می تواند بگیرد و بازرسی بدنی کند و به حریم شخصی فرد تجاوز کند و این شکست روشنفکری بود.

و حتی یک تبریک به برنده جایزه ی بزرگ صلح نوبل نگفتید(مگر نوبل گرفتن آنهم برای ایران و از دست یک زن ایرانی که رقیبش ژان پل ا بود) و این.....

و چه شکستهای دیگر...

اینها را اقای رئیس جمهور به شما نسیت ندادم و اصلا قصد توهین و جسارت نداشتم و هر جمله ای خود بیانگر سال و مسئولش می باشد.اما اقای رئیس جمهور حالا نوبت شماست. تا اینجا که خوب آمدید امید که بقیه را هم خوب بیاید.

وجه شما خوب است به شرطی که این اتفاقات در خیابانهای ما نیافتد.ونظام هماهنگ ما که ارتش و پلیس دارد با این حرکات به نام بسیج هم نام بسیج را خراب نکند و هم اعتبار ایران را به عنوان یک جمهوری .از قبل این حرکات است که من به همه ی تریبونهای فمنیستی حق می دهم. و همه.از قبل همین حرکات است که من به خود می گویم من که تازه آمده ام و می گویند حالا خوب شده پس قبلا چه بود و اینکه زن ایرانی بگوید حقوق من در ایران رعایت نمی شود و من می پذیرم با دیدن این عکسها.

و شما که ریاست محترم نیروی انتظامی هستید: شما هم بشیار زحمت می کشید.در این سالها کارتان و همه شما بزرگواران در ایجاد ۱۱۰ و گشتهای راه و غیره و همینطور به وجود آوردن واهد فرهنگی ناجی هنر که خود من برای چند کار مستند بیشترین کمک را از این نهاد سازمانی دریافت کردم بسیار کار خوبی بود.و  ایجاد پلیس مدرن و ایجاد تعامل درست فرهنگی و قطع ریشه ای این باور قلط که پلیس و نیروی انتظامی بی خود هم به هر کس بخواهند گیر می دهند و مگر می شود که یک نظامی دوست باشد و ابن قبیل حرفها که اگر این موارد داخل عکس را ببینید متوجه خواهید شد که آن خانم (احتمالا مشکل روانی شدید دارند.بسیار بی شعور و احمق هستند و بسیار هم از ایشان متنفرم که اینگونه دخترک را می کشد و با باتون میزندش و کل بدن دختر از کشیدن او که احتمالا باید قهرمان کیک بوکس باشند تمام بدن دختر مشخص است و سرباز شما هم حضور دارد.)

دیروز نوشتم به خاطر برخورد خوب پلیس از ایشان  تشکر می کنم و پلیس ایران حالا دگر جوان و تحصیلکرده و بسیار تخصصی عمل می کند و مثل گذشته نیست و پلیس مدرن ایران با آن لباس فرم زیبا و آراسته حتی بسیاری از جوانان خوب ما را که تا دیروز کاملا با پلیس و نیروی انتظامی مشکل داشتند حالا دوست دارند خودشان به استخدام رسمی پلیس در آیند چرا که هم نام پلیس را دارند و هم بسیار ژست  خوبی دارند و خوب و تخصصی کار می کنند.و حزب گرائی هم نمی کنند.

این موارد تمام زحمات شما را بر باد می دهد و اینکه قانون را زیر؟میبرد.چرا که تصویب قانون در این مورد این است:کلیه ی نیروهای مسلح کارشان مشخص است.

ایران برای مرزهای خود پلیس مرزی را دارد و گمرک را.ایران در داخل کشور برای موارد امنیتی و جلوگیری از خلافها  مثل سرقت و...پلیس مخصوص دارد.برای مواد مخدر الان ایران پلیس تخصصی این کار را دارد. و ارتش هم برای دفاع از حریم و مرز ایران در مواقع ضروری وظیفه شان مشخص است و در داخل  خاک ایران ارتش نمی تواند دخالت کند.در موارد امنیتی حساس مثل جاسوسی وزارت اطلاعات فعال است و ضد اطلاعات برایخارج نشدن اطلاعت حیاتی.هرچند که اعلام داشته اند ایران هیچ چیزی برای مخفی کاری ندارد.

و در مواقع بسیار  "در این بسیار باید بسیار تامل کرد" بسیار ضروری بسیج می تواند به عنوان ضابط قضائی عمل کند.آنهم نه هر کارت بسیجی بلکه کارتهائی که روی آها درج شده است ضابط قضائی طبق بند فلان کهبند فلان همان قانونی است که اجازه دخالت هیچ کاری را مگر در مواقع بسیار ضروری به هیچ ارگانی جز پلیس یا نیروی انتظامی نمی دهد.

و این مساله مهمترینش اینجاست که در کشوری به نام ایران که ارتش دارد.پلیس خبره دارد و خود پلیس هم به شاخه هاب تخصصی دیگر تبدیل می شود. و با وجود بودن چنین ارگانهای تخصصی مصلح چرا باید نهادی جز اینها(به غیر از اطلاعات که هر کشور حیاتش در داشتن ااطلاعت و ضد اطلاعات است) داشته باشد . و مگر اینجا کشور بیب در و پیکری است که شبه نظامی داشته باشد.بسیج افتخار و ارزش است.و کسی این ارزشها را در ۷ سال دفاع زیر سوال نمی برد.اما این عکسها حتی اگر خانمها مجرم باشند و آنها هم پلیس زن باز هم قابل قبول نیست.برای کشوری که از حقوق زن زیاد حرف می زند و احترام به زن در آن حکم اول است.

از شما خواهشمندم که با این موارد برخورد کنید تا حرف و حدیثها  بیداد نکند و دختران ما سوژه ی موبایلها و دوربینهای تحت امر دشمن نباشند.تا به حال چه عظمت دخترانی که بدون آنکه بدانند شکار این دوربینها شدند و در بسیاری از سایتهای خبری دنیا و همینطور سایتهای مطرح فارسی زبان عکسشان و یا فلش مدیا تصویر برداری کوتاه در اینترنت نیامده و شما به آن دختر و پدر و مارش فکر کنید.

خودمان داریم خودمان را دست می اندازیم تا روزی که زنانی اینچنین با باتون یا باتوم در خیابانها ..و تنفر شدید به جا مگذارند.

من از این خانم که در عکس باتون به دست دارد به شدت تنفر دارم و دلم می خواهد هرگز ایشان را نبینم و آن چهره ی....بی اندازه تنفر در من ایجاد نموده.

آقایان به خود بیائید و مردم رلا از خود نرنجانید.این یک نمونه بود که الان کسی گفت و نوشتم و همینطور نمونه ی بالا هم از دهان خانمی گفته شد که نماز شبش دیر نمی شود.منظور جملات تنفر از این خانم است که در متن یالا و همین جا نوشته شده.الباقی که به قلم حقیر است.

ِِِDr.soheil khalil poor.

دوستان عزیزم برای اینکه متوجه خطر شدند برای اینکه کار به جای باریک نکشد این مهم را انجام دادند که بسیار ممنونم و تدبیرشان از روی دوستی بود.این کامنت رو بدون کم و کاست میذارم و بعدی رو.البته برای اینکه به چند تن از دوستان و بزرگواران بهشان اهانت و توهین شده بود کمی از اهانتهای واهی می گذرم.این شخص یا این افراد بیمارند.و شرح کامل کامنت:

نويسنده: یک انسان واقعی	پنجشنبه 25 خرداد1385 ساعت: 1:21
می فهمی یا نه ای احمق تو می خواهی شکستهای روشنفکری ایران سرزمین من را تجزیه کنی؟!!! یک دو ملیتی بی شعور که فقط بلد است حرفهای قلمبه سلمبه بزند. پشت نقاب سیامک مرد.دم مسیحائی دادیم ببینیم باز چه اراجیفی می گوید. احمق آنها تو را به بازی گرفتند و هر کدام از یک گوشه ی دنیا قصه بافی می کنند که به زودی همه را خواهم کشت.(منظورش ترور شخصیتی است و خراب کردن وجه مردمی این دوستان که همه فزهیخته و مدافع به حق آزادی و هنر وهنرمند هستند.همه خودشان هم هنرمند و محبوب جامعه هستند.) سیامک مرد.(سیامک بهروز هزگز نمی میرد و همیشه خواری بر چشمهای کثیف تو می باشد.) تو را هم فعلا نمی کشم تا زجر بکشی.بعد تو را هم می کشم. با شماره ها و آی پی آدرس تو و رایانه تو می نویسم. این یعنی همین الان هم می توانم تو را بکشم.به چه حقی شما که یا در اروپا و آمریکا ی کثیف بودید با آ، دیترویتی از تو ..... به عنوان خبرنگار که بیشتر شبیه فاشیون ها و مدلهای ....س... می ماند همان مدیر ملک را می گویم. و بعد آن دیترویتی که تا به حال معلوم نیست در دیترویت چند بار ............کرده و......... من هکر متفکر نیستم بلکه هکری هستم دوستار هکر متفکر.به خودتان جرات می دهید از بیرون به داخل بپردازید.حکایت شما همه همان احمق اهورا بود و هست که می خواست یک شبه با ..حماقت در گفتار از این بیشتر؟و تو که بازیچه شدی نفهمیدی که حالا دیگر در همان نام جاوید وبلاگت هستی.و نمی فهمی که اینجا با خائنان چون تو همان می کنند که به استادت که سنگش را به سینه می زنی و وقیحانه شهید می نامیش کردند. اگر بخواهند برای تک تکشان می فرستم همه ی چیزی را که خواندی و دیدی و جرات گفتنش را هم نداری.جاسوس که هنرمند باشد و دوملیتی و...به دوستانت بگو آنچه را که گفتم و دیدی.تا آنها هم بهتر بشناسندت. دوستدار هکر و دشمن احمقهائی چون تو.فساد اخلاقی تو و آن .......که با تو همیشه همراه بود چه؟آری به جان خودت فقط دوست هستید.من هم اگر بودم و این چهره زیبای خلق شده خالق هم با من بود خوب..به قول.........:خانهاشان نماز ندارد. دوستدار هکر و دشمن استاد نامهائی چون تو که فرزندان ما را آموزش می دهند.پس از تقدیم همین نامه به جائی که باید برود فعلا خوب است تا به هک و کشتنت در این فضای مجازی.کاش در فضای واقعی همه تان تک تک کشته می شدید. ...........................................توضیحات من سکوت ......................................
دوستان این کامنت در بخش نضرات و بعدی هم به صورت دستی لای روزنامه ی صبح بود. به هر حال این مملکت پلیس و افراد باسابقه در این موارد دارد که به چند نفرشان برخوردم و آنها نیز این کار را جرم می دانند و با توجه به موارد و مقالاتم هیچگونه مشکلی از طرف نیروهای امنیتی را ندیدند.اما آ»ها هم سفارشاتی داشتند که با کمال میل قبول می کنم.جاهائی که نقطه چین گذاشتم سانسور نیست بلکه وقاحت در گفتار و القابی که حتی به خودشان هم نسبت نمی دهم چرا که زن و بچه و خواهر ایشان که گناهی ندارند.چرا به آنها بتازم که من همچین وقاحتی را ندارم در گفتار و نوشتارم.   دکتر سهیل خلیل پور.

دوستان خوبم سلام و تشکر از همه ی شماو پلیس ایران که بعد از شکاندن چند شیشه با سنگ اثر هائی را کشف و ثبت کردندومثل اثر انگشت روی سنگ.

تشکر و عذر از قافله دفاع از استاد ارد و همه ی هنرمندان عزیز.آنهائی که با تدبیرشان زود پی بردند که خطر در کمین است و شکستن شیشه ها و تهدیدات و آخرین مطلب مزدوران که تهدید نامه ای بود که به صورت دستی و لای روزنامه ی داخل حیاط بود.

پلیس مدرن ایران که حالا دیگر جوان و تحصیلکده و کارشناس هستند با برخورد خوبشان و حضورشان که موجب دلگرمی است.

دعا کنید و همه را دوست می دارم.و امیدوارم موفق باشید.

من همیشه چه اینجا و چه هر جای این کره ی خاکی که باشم گوش به فرمان شما هستم.

Dr. soheil   khalil poor

اما شعر من که اگر مشکل دارد ببخشید که۱۲ یا۱۳ سال سالهای کمی نیستند برای کسی که در آغاز راهی بلند است.............شب اعدام.........از سکوت مجوعه ترانه ای برای مرگ۱۳۷۲

شب اعدام بس سنگین و خاموش است       شب اعدام هر دردی فراموش است

قسم بر عشق قسم بر چشم قسم بر چوبه ی دارـــ

قسم بر آن لب تشنه که اعدامیفقط در فکر فانوس است.

به فکر مردنش نیست     چون با شعار مرده باد خائن زنده باد عاقل هزاران بار مرده است.

به فکر رفتنش نیست چون تفکر بر عدالت   برده از یادش.

به فکر این سخن می افتد اعدامی      در آن صبح سیاه از دید زندانبان

"هزلران بار شعار مرگ بر تو مرگ بر ایشان به سر دادیم که شاید یک دگرگونی بنا سازیم.

بنائی از عدالت را.

از این تغییر فاحش هر چه بود     رنگش عوض گشته  تمام آرمانهامان به چوبی با فلک بسته.

به فکر این سخن می افتد اعدامی   در آن صبح سیاه از چشم مزدوران

"جوانان وطن را زیر رگبار مسلسلهای نامردی  چو گندمهای پائیزی درو کردند و ما آزاد آزادیم ــ

که ما آزاد آزادیم و می بالیم بر این رقص آزادی!!!"

شب اعدام بس سنگین و خاموش است   شب اعدام هر دردی فراموش است.

به فکر حرف زندانبان می افتد او که راهی جز طناب و دار را بر او نوید می داد

ولی این ره چه خونین است

خونینتر ز هر جوخه ز هر آتش زهر بند و طناب و دار.

اگر پا در ره خونین گذارد صد نفر شاید هزاران تن دچار ساعت اعدام می گردند.

هدف آزادی است و بس.

و آزادی میثر نیست در این دم به جز رفتن به سوی آنکه دیشب رفت.

به سوی دیگر همرزمان که پیش از او   شب اعدام را پر غصه طی کردند.

و با فریاد می گوید: که من جان در کفم دارم هدف آزادی است و بس هدف آزادی.....

....و بعد از دفن اعدامی به خواب مادرش می آید و می بوسدش آنگاه

و می گوید:

سیاه از تن بگیر مادر     سیاه از تن بگیر مادر   که من آزاد آزادم.

سپیدی لایقم باشد.

لباس نو به تن کن چون که دامادم.       لباس نو به تن کن چون که دامادم.

 این شعر مربوط به ۱۳۷۲ شمسی می شود و در آنزمان و در اول این راه مفاهیمی را می فهمیدیم اما نادرست. و گاهی هم سبک گفتاری و قالب و غالب اشعار نامداران را خصوصا گلسرخی و کارو و شاملو و  خصوصا زبان سحر انگیز اخوان را به وزن و قافیه های درون مایه ای حفظ می کردیم و گاهی ناخودآگاه تواردی می شد که اصلا با الگوی نوشتاری و گفتاریمان و هم تفکرشان کاملا متفاوت بود.این هم از همان دسته است.

سکوت(دکتر سهیل خلیل پور)