انگشتام دیگه نای ندارن.

اینهمه گفتم و نوشتم.اگه از دوستام مثل شوق و مثل افشانه و آرمان و یا هر کدوم از پیوندهام بپرسی بهت می گن که من کی هستم.

و بهت می گن که من چقدر دراز و بلند مینویسم حتی تو کامنت و بهب می گن که من سهیل خلیل پور با تخلص سکوت برای چاپ آثار فارسی ربانم هستم و آلفرد فرانچسکو که این نام رو از ملیت مادر به یادگار دارم.اما ایرانیم و افتخارم ایرانی بودنه.

دیگه از فرط خستگی انگشتهام نمی تونم همه رو از اول بنویسم فقط به این بسنده می کنم که فرزانه ی عزیز من شدیدا از نقاب بدم می آد و هیچ وقت هم نقاب نمی زنم و با وجود موارد مهمی که گهگاه در پستهام وجود داره و به  توصیه ی اساتید که نظر پس از تائید رو بگذارم اما هیچوقت این کار رو نکردم.البته شاید از این به بعد بکنم.

چون این همه نوشته و این همه گفتار مبنی بر اینکه ایران جوونهاش به شکاکیت نسبی گرفتارند و نسبی گرائی و قشری گری و فاصله بلند طبقاتی اونارو با وجود اینکه ایران کشور فقیری نیست تبدیل به مردمان فقیری تو صنعت و تکنولوژی کرده.

روابط دیپلماسی و هم دولتمردان اهل حزب و حزب گرائی  بدون اینکه شما بدونین و حتی اگه شرکت هم نکرده باشید در فکر شما سهیم هستند.دخالت مردم در سر نوشت کشور فقط تا پای صندوق رای و انتخاب یک فرد از میان افراد دیگست که از زیر علم هر حزبی که در اومدن و ساختن یه حزب جدید می سازن و گمراهی حزبی همیشه موجب القاطی کردن سخن و تفکره . و اینجاست که فرزانه بدون اینکه بخواد شک می کنه.شک نکن به من که شک نمی کنم به تو.با وجود نگذاشتن وب و آدرس.

در مورد مطلبت باید بگم عین نوشته هاتو گذاشتم تو وبلاگ تا همه ببینن اما حالا دیگه از خستگی نمی تونم دوباره برای ۱۳ بار تایپ کنم. کپی و پست هم به خاطر رنگ بکراند  قالبم جواب نمی ده.

خسته نباشيد آقاي خليل پور(كه البته ظاهرا هستيد) عنوان وبلاگ جواب تمام سؤالهاي پستتون رو داده«اينجا ايران است» زدو بند يا هرچيز ديگه اي كه اسمش رو مي ذاريد چيز جديدي توي اين مملكت نيست. تعجبم بيشتر از اينه كه شما ديگه چرا قسمت نظر خواهي كامنت هاي قبلي رو برداشتيد كه به نظر من نبايد با انتقاد مخالف باشيد.اين فقط يه حدسه. جوابم رو همين جا ميگيرم.توي وبلاگ شما.

دوستان بین این  نوشته و بالا اگه فاصله ی سیاهی وجود داره  که چیزی نوشته نشده لطفا کلیک راست کنید رو فاصله و در حالی که کلیک راست کردهاید موس رو به سمت پائین بیارین تا نوشته ی فرزانه رویت یشه. من نمی تونم تایپ کنم به خدا ۱۳ دفعه نوشتم و پرید.

در جواب نگذاشتن نظر برای پست:این همون موردی بود که منو عصبی کرد. چون هر بار مثل حالا می پرید.من نخواستم واسه هر عکس نظر جداگانه باشه در واقع اونا همه یه پست بودن که من با گذاشتنشون پشت هم در پست آخر مطلبی نوشته بودم و بخش نظر هم  اونجا بود که به هیچ وجه پست نمی شد و تعجب من و عصبانیتم از اینجا بود.حالا نظر بدین و نقد کنید.انتقاد کنید و شما فرزانه اگه از هر کدوم از دوستهام مثل ( شوق -آرمان - افسانه -کولیکا- و همه ی دوستان تو پیوندم ) بپرسید بهتون می گن که من نقاب نمی زنم.و به شما هم توصیه می کنم این مرض رو که تزرق کردن به اذهان شما یعنی شکاکیت نسبی و نسبی گرائی حتی در خرد ورزی رو از خودتون دور کنید تا با چشمهای باز به دنیا نگاه کنید و این مرض بسیار خطرناک رو که موجب شک در همه ی امور زندگیتون می شه و اعتماد رو از بین می بره به صاحبانشون برگردونید

دوست عزیز و دوستان عزیز ما همه در بطن  یک کالبدیم.ما معنی کلمه ی ایرانیم.از من نزدیک به ۳۰ ساله که فقط ۸ سال در ایران بودم تا شمای ۵۰ ساله که همه ی عمرت رو در ایران بودی و فرزطانه که نمی دونم چند سالشه و اون نوزاد تازه به دنیا اومده.ما همه با هم معنی ایران هستیم.

به خودتون بیاین.اونا اونا اونا کین؟

من و شما  معنی کلمه ی ایرانیم. ایران یعنی ما.اسیر حزب بازیها نشید و چشمهاتون رو باز کنید.اصلاحات رو من و شما باید انجام بدیم. روابط دیپلماسی رو من و شما باید پیش ببریم.چرا همتون اون عقب می شینید و بعد از چهار سال می گین این هم کاری نکرد. کی باید کاری کنه؟آقای رئیس جمهور؟ یا مجمع تشخیص؟ چرا؟ پس من و شما چه کاره هستیم؟ شما فکر می کنید تو کشورهای پیشرفته که تمدنشون نصف ما هم نیست دولت همه ی کارها رو انجام می ده؟ چرا اینقدر ترس؟ چرا شماها با هم نیستید. چرا شما همه ی اون چیزهائی که رئیس جمهور قبلی قولشو داده بود فراموش کردین؟ چرا همه با هم از خاتمی جواب و گزارش عملکرد نمی خواین؟

چرا همه با هم  آزادی زندانی های سیاسی رو نمی خواین. چرا؟ و هزار چرای دیگه؟ چرا اجازه  می دین مظاهر عدالت و معنی کشورتون در مهاجرت و تبعید باشند؟ چرا همیشه ما باید جواب بدیم؟ چرا اونی که شعار می ده و سوار کرسی می شه جواب نمی ده؟

اینو بدونین که اگه شماها تجزیه طلب باشین این کشور از دست رفته. اگه شماها دشمن با کشورتون باشین و تنها راه رو مهاجرت بدونین کشور از دست رفته.

کجای کارین؟ به خودتون بیاین و از آینده ی بچه هاتون بترسین. کودتا؟ نه نه. این کشور دیگه طاقت این حرفها رو نداره.از مشروطه تا به امروز من و توی ایرانی  فقط تماشاگر این میدون بودیم. جنگ جنگ لعنت بر این جنگ.

بیاین بسازین حتی اگه انگ زدن و گفتن که غریبه ای. مگه وقتی که من به ایران اومدم بهم انگ نزدن؟

مگه منو به جرم مجرد بودن نفرستادن جاهای دور. حرف این بود که قیافه ی شما کمتر از ۲۵ سال نشون می ده. نشون بده پس این مدارک چیه؟< هیچ. پس برو جائی که رئیس دانشکده مدرکش از شما پائینتره چه برسه به مدیر گروه.

دوستان به جای تفرقه و به جای افکار تزریقی به خودتون بیاین و همه ی کارها رو از دو.لتتون نخواین.

دانشجو شده دلال آزادی اکبر گنجی.

چرا فقط دانشجو تا هر چی بشه با چوب و چماق بریزن سرشون. چرا همه ی مردم نه؟.

ایران یعنی خالی از تعصبات کور و دل سپردن به آزادی و آبادی.ایران یعنی من و شما که می شیم ما

مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

   اگر نمی توانی و پتانسیلش را نداری دعوت به میزبانی نکن.

سروری که با این حجم عظیم  باید بهترین کارشناسان را داشته باشد  آیا به ضمانتش عمل کرد؟

   در آغز متنی را قرار می دهید که ما به آن عمل می کنیم.

شما یا سانسور را خود انجام می دهید و در سرور روبوت عنکبوتی روسی گذاشتید که به کلمه حساس است و یا نمی توانی کنترل وبلاگها را و قول مبنی یر حریم شخصی را عمل کنی.

   دوست کارشناس: حکایت دزد پر رو یقه صاحب خانه را می گیرد چبز دیگریست تا تعامل و عمل به تعهدات.

آیا این درست است که برای هر پستم که ساعتها وقت صرف مطالعه نوشتن و تایپ آن را می کنم پس از اتمام و زدن کلید ثیت به یکباره به صفحه ی اول برود؟

 کپی  باید بگیرم تا اگر دوباره......

من از عملکرد شما راضی نیستم.

    شما یا زدو بندی دارید با کسانی و یا کارتان را بلد نیستید.

   از این محیط هم نمی روم و همینجا هم می نویسم. اما برای این موارد هر روزه فکری بکنید تا یکی مثل من که برای هر پست باید ۵ الی ۷ دفعه تایپ کنم به سرش بزند.

می دانی هموطن!اکبر را اینگونه دیدن به کنار که دیوانه ام می کند اما!!

فاطمه "فاطمه ی اکبر"صبور"و"فاطمه فاطمه است و آه فاطمه در نامه

ای که حاتمی کیا آن را درآژانس شیشه ای جای داد.به یاد آن سکانس

و بهاره هدایت هم که همیشه فعال اما حزب گرائی در اینجا جائی ندارد

کاش هیچ بندی نبود                 مرددربندی نبود"بااکبرتارهائی"

 ازدواج        اعتیاد         :هزار راه نرفته برنامه خوبی بود که از شبکه دو سیما به تهیه کنندگی خانم ناهید سادات شریفی و کارگردانی علیرضا برزگر دانایی از گروه اجتماعی شبکه دو سیما پخش می شد.................... .

ضمن خسته نباشید به این گروه خوب برنامه ساز اعلام می داریم که به زودی  برنامه ی مشا به ای از یکی ازشبکه های سیما پخش خواهد شد.شما عزیزان می توانید با طرح سوالات خود و انتقادات و پیشنهادات خوبتان گروه برنامه ساز را در بهتر نمودن این نوع برنامه های آموزشی یاری دهید.سوالات و پیشنهادات خود را به صندوق پستی اعلام شده در وبلاگ ازدواج و اعتیاد که در پست پائین اعلام شده و هم این وبلاگ اعلام بفرمائید تا در برنامه مطرح شود. به امید جامعه ای عاری از تباهی.

................................................صورتی.............

قاف می تواند اول هر چیز دیگری هم باشد

که موهای بلندت را  پشت موهای بلندت       پنهان می کنی

یعنی ماهی را هر وقت از آب بگیری می میرد

حزنی که در صدای تو

می توانست پشت همین فعل ماضی پنهان شود

یک شهر پراز ته سیگار و زنانی سرتراشیده هم

و ایهمه پا که سرگرم فرارند

انگار این سر و دیوار را برای هم ساخته اند

"سیب اگر با سین شروع نمی شد

تو هم سارا نمی شدی "

تا اتفاقی که لج می کند بیافتد دقیقا روی شناسنامه تو

نگفتم با عروسکهایم مهربانتر باشی

که با هر با عاشق می شوند

و بی هر با نه!               دق نمی کنم

با پررویی تمام

در آینه روبرویم می ایستم

چشمهایت را حدس می زنم

لپهایت که بالا            و گونه هایت گل می افتند

تا ابروهایت

آه             دوباره خراب می شود

آخرین بار که خودم را دیدم       همین عکس بود.

          لوطیج/سکوت Dr.Soheil kh دفتردوم 2000 میلادی پاریس